In Davangere en Hospet werkt Yojana samen met partner BREADS bij het tegengaan van de gevolgen van kinderarbeid. De plaatselijke verantwoordelijken zijn jonge en energieke mannen, die veel energie in de projecten steken. Davangere en Hospet zijn een snel groeiende industriesteden. De expansie is een gevolg van de relatief gunstige ligging aan de high way - een redelijk goed onderhouden brede tweebaansweg- tussen Bangalore en Poona. Veel kinderen werken als herder of in het huishouden. Door de ligging van de steden is het aantal kinderen dat in autowerkplaatsen of in horecagelegenheden langs de kant van de weg werkt opvallend groot. Heel veel kinderen werken ondanks een officieel verbod nog steeds in rijstpofferijen. Veel kinderen werken als bonded labourer. Hun ouders hebben ze moeten inzetten als onderpand voor het verkrijgen van een lening bij een geldschieter. Het kind komt pas vrij als hij of zijn met arbeid rente en aflossing hebben terugverdiend. Hoewel het systeem wettelijk is verboden wordt het nog op grote schaal toegepast.

De Yojana projecten hebben ook hier steeds als doel om kinderen weer naar school te krijgen. Dat vraagt vaak om veel en lang praten met zowel de kinderen als de ouders en de werkgevers.

Honderdvijftig voormalige kinderarbeiders worden in een jaar klaar gestoomd om de draad op school (weer) op te pakken. De kinderen krijgen les in twee ruime en schone gebouwen. De klassen zijn ingedeeld naar kennisniveau en niet naar leeftijd. Bijna alle kinderen voltooien deze opleiding met goed gevolg en kunnen dan weer verder op de lagere school.

Voor de kinderen in de klassen worden opgenomen heeft zich al een heel proces afgespeeld. Veel kinderen moeten worden vrijgekocht of met behulp van de sterke arm vrijgemaakt. De ouders moeten meewerken en de kinderen niet gelijk weer als onderpand gebruiken. En ze moeten de mogelijkheid hebben de kinderen daadwerkelijk naar school te laten gaan. Een aantal van deze kinderen vertellen hun eigen verhaal.

Voor de kinderen, die niet de mogelijkheid hebben om vanuit hun ouderlijk huis verder te leren en voor de kinderen die te oud zijn om nog aan de lagere school te beginnen of die af te maken is een hostel gebouwd. Ze ervaren daar een goed en stimulerend klimaat. Het hostel ligt op een kokosplantage waarvan de opbrengsten voldoende zijn om een groot deel van de exploitatiekosten te dekken.

-------------------------------------

Nieuws februari 2010: Gearrangeerd huwelijk Renjitha uitgesteld

Yojana steunt in Davangere, Hospet en Mysore via BREADS projecten waar de kinderen die al als kindarbeider tewerk waren gesteld een nieuwe kans krijgen op een toekomst. Die kinderen krijgen de kans om zich in een hostel voor te bereiden op een zo normaal mogelijke schoolopleiding. Ze wonen een jaar in dat hostel en werken in dat jaar hard om het schoolniveau te halen dat bij hun leeftijd past.

In januari waren er al meer dan honderdtwintig kinderen die na deze stoomcursus niet alleen de lagere school, maar ook de high school tot een goed einde hadden gebracht. En dat niet alleen, deze jonge mensen studeerden allemaal verder. Als één van hen, een meisje, dan zegt: “Als BREADS en jullie er niet geweest waren, had ik nu nog achter de koeien gelopen”, weet je weer helemaal waar je voor bezig bent. BREADS doet meer. Op al die plaatsen zijn activiteiten om ouders en kinderen er van te overtuigen naar school te gaan. Kinderen krijgen steun in bijlesklassen en er ontstaat steeds meer betrokkenheid bij de bevolking. Renjitha werd door haar vader gedwongen om op haar zeventiende te trouwen. Vader hertrouwde nadat de moeder van Renjitha overleed toen het meisje acht was. Ze komt uit een dorpje waar nauwelijks verbindingen met de buitenwereld bestaan. De lagere school gaat niet verder dan klas vier en voor de hogere klassen moeten de kinderen naar een dorp dat 5 km verderop ligt. Veel ouders willen niet dat hun kinderen zo ver moeten lopen en halen ze van school. Renjitha was ook een school-dropout en kindarbeidster. Eén van de BREADS werksters kreeg het voor elkaar dat ze mee mocht naar het centrum. Daar studeerde ze goed. Ze heeft intussen haar high school diploma. Intussen besloot haar vader een huwehuwelijk te arrangeren want hij wilde van de verantwoordelijkheid voor zijn dochter af. Ze moest maar trouwen met de zoon van een oude vrouw uit het dorp. En zo besloten de ouders. Twee van onze oud-studenten informeerden de leiding van BREADS. Met vijf man trokken ze naar het dorp om de vader te spreken. Die was niet thuis en ze spraken met de stiefmoeder van het meisje en met de dorpsoudste. Gelukkig koos de dorpsoudste ook de kant van het meisje. Later is er uitvoerig gesproken met de vader en is hem gewezen op de consequenties. Besloten is om het huwelijk in ieder geval twee jaar uit te stellen.

Nieuws januari 2010: 20e verjaardag VN-conventie voor kinderrechten

Om de 20e verjaardag van de VN-conventie voor kinderrechten te vieren, heeft BREADS Davangere een aantal programma’s voor kinderen gelanceerd;
• mensen middels de media bewust maken van de rechten voor kinderen
• op staatsscholen opleiding geven op het gebied van kinderrechten
De media spelen een belangrijke rol bij de bewustwording van de rechten van het kind. Naar aanleiding van een interview met iemand van BREADS heeft de plaatselijke pers een artikel gepubliceerd over de slechte toestand waarin veel kinderen noodgedwongen moeten leven. Een andere strategie is de oprichting van zgn. kinderrechtenclubs (“Child Rights Clubs”). BREADS heeft inmiddels 70 van dergelijke clubs opgericht op een aantal grote staatsscholen in de regio’s Harapanahalli en Davangere Taluk.

Nieuws: Karnataka Rajyotsava

Op 1 november 2009 werd in Davangere de feestdag Karnataka Rajyotsava gevierd ter ere van het 35 jarig bestaan van de deelstaat Karnataka. De regering van de deelstaat organiseerde een bijeenkomst. De kinderen van projectpartner Bosco in Davangere dezen aan deze bijeenkomst mee met een wagen. Zij vroegen aandacht voor kindarbeid in de regio.

De tekst op de wagen luidt: red ons, red ons, we willen niet werken, geef ons onderwijs.